O firmie

Dla wielu naszych czytelników nie jest tajemnicą, że trak Wood – Mizer  zostały stworzone po to, aby propagować ideę usługowego  przetarcia drewna. Los tak zarządził, że myśl przewodnia twórcy przewoźnego traka, zatraciła swoje cechy w Europie, a w Polsce w szczególności. Już pierwsze traki kupowane u nas pomimo, że posiadały silniki spalinowe, pracowały najczęściej jako stacjonarne. Jednym z nielicznych, propagujących pierwowzór jest bohater niniejszego artykułu. Mieszkaniec małej osady Kużnica położonej w połowie drogi  pomiędzy Kołem a Koninem  - Pan Piotr Staszak.

 

tartak - foto 1Pan Piotr Staszak jest obecnie właścicielem sześciu traków mobilnych Wood-Mizer. Jego historia z trakami przewoźnymi zaczęła się w 1994 roku. Wtedy też zaczął swoją działalność w branży drzewnej. Pierwszy w kolekcji był jednak trak pionowy, a dopiero po nim pierwszy, używany Wood-Mizer Serii LT40 z hydrauliką. Pytając pana Piotra, co skłoniło go do decyzji o zakupie — usłyszałem dość prozaiczną odpowiedź — przypadek. Jadąc kiedyś trasą do Konina, przy drodze zaobserwował dziwną, pomarańczową maszynę. Ciekawość zwyciężyła i mimo, że przejechał już kilka kilometrów, tak go to zainspirowało, że postanowił zawrócić i wypytać o szczegóły. Jak się okazało, pracująca wtedy usługowo ekipa z Wood-Mizer'a przecierała drewno u jednego z rolników. Dla pana Piotra ta chwila okazała się doskonałym pomysłem na biznes na najbliższe lata. Z każdym rokiem przybywało usług przecierania drewna i przybywało też maszyn na placu koło domu.

 

Najmłodszym „dzieckiem" jest model traka Serii LT20 z tego roku, który w odróżnieniu od pięciu „braci" jest trakiem pracującym na placu. Właściciel twierdzi, że podstawą sukcesu jest, oprócz wypróbowanej załogi, konsekwencja w działaniu. Dlatego też z całą stanowczością stwierdza, że: „jak coś już zaczynam robić, to staram się robić jedno do-końca". W czasie naszej rozmowy wielokrotnie podkreślał, że na sukces bardzo mocno zapracowali jego ludzie. Są z nim na „dobre i na złe" i doskonale zdaje sobie sprawę, że w każdej chwili może na nich liczyć. Załoga praktycznie się nie zmienia, co jest niezwykle trudne przy tego rodzaju działalności, a najstarszy pracownik będzie niedługo obchodził swoje dziesięciolecie pracy. Konieczne jest również wspomnienie o drugiej ważnej postaci w firmie, jaką jest żona — pani Dorota Staszak, księgowa, doradca finansowy i zaopatrzeniowiec. To ona pomagała podejmować decyzje związane z rozwojem firmy, zakupem kolejnych maszyn, samochodu do przewozu drewna, rozbudowy placu, itd. To ona często zastępowała męża, w czasie jego dłuższych nieobecności, związanych z wyjazdem za granicę. Wtedy też musiała podejmować wszystkie najtrudniejsze decyzje sama i jak wspomina obecnie, wiele razy było bardzo ciężko i przy-chodziły chwile załamania. Jednak bardzo dobra współpraca z Wood-Mizer'em, pomoc i doradztwo ze strony firmy pozwoliły jej bezproblemowo wyjść z opresji.

 

tartak - zdjęcie 2 Dziś oceniając to wszystko z perspektywy czasu niektóre sprawy traktuje się z przymrużeniem oka. W tym momencie można przytoczyć bardzo zabawną historię związaną z początkiem prac na usługach. W czasie jednego z takich wyjazdów, już po rozłożeniu maszyny na placu u klienta zebrało się kilkanaście ciekawskich osób. Wtedy też jedna z nich zaraz po załadowaniu kłody na maszynę zapytała operatora: „Panie, a teraz na jaki tartak z tą przyczepą pojedziecie?" Dzisiejszy dzień bardzo zweryfikował stare poglądy i w promieniu 100-150 km, a w takim obrębie pracują maszyny pana Staszaka, nikt już się nie dziwi na widok pomarańczowego traka. Można rzec więcej, traki te wyparły tradycyjne traki pionowe poprzez swoje niezaprzeczalne zalety dla klientów chcących przetrzeć drewno na swoje potrzeby. Oprócz oszczędności w kosztach transportu do tartaku, dochodzi dodatkowy zysk w postaci gotowego wyrobu. Obecnie ta sytuacja już się nie powtarza, ale w pierwszych latach działalności, ludzie kupowali w nadleśnictwach więcej surowca na budowę i później nie mogli się nadziwić, dlaczego jeszcze tak dużo zostawało nie w trocinie ale w całych deskach. Co również wielokrotnie padało z ust mojego rozmówcy, to fakt postawienia na pierwszym miejscu klienta. Często pora dnia, ani też warunki pogodowe nie przeszkadzały w do-kończeniu usługi. Żeby dotrzymać terminu na dzień następny, zdarzało się ciąć do północy po to, by następnego dnia zacząć o czwartej lub piątej rano. W zgodzie z zasadą „klient nasz Pan" jak trzeba było pociąć całą przyczepę styropianu, bo ten zakupiony był za gruby, to nie stanowiło to problemu. Jeżeli chodzi o rzeczy nietypowe, to ekipa pana Staszaka jest do tego przyzwyczajona. „Na usługach najczęściej tnie się olbrzymie topole o długości 8-9 metrów, mające spokojnie ponad metr w odziomku — jak mówi pan Piotr — a dla moich chłopców jest to chleb powszedni".

 

Wychodząc naprzeciw potrzebom klientów, firma w poprzednim roku wzbogaciła się o samochód do przewozu drewna. Teraz wszyscy klienci, którzy mają problemy z jego transportem, dzięki pomocy potężnego Kraza zostaną w pełni obsłużeni. W towarzystwie właścicieli, Doroty i Piotra Staszaków niezwykle miło rozmawiało się o ich wspólnej pracy, dotychczasowych doświadczeniach i planach na przyszłość. Jednak nie sposób na koniec nie przytoczyć bardzo ważnego stwierdzenia: „nie ważne co się robi ale jak to się robi, i jakie ma się do tego zaangażowanie". „Jest to na pewno ciężki kawałek chleba w dzisiejszych czasach, ale ja po prostu lubię robić i kiedy tylko jest to możliwe wsiadam w samochód i wyjeżdżam na usługę" — tak pod-sumował swoją przygodę z trakami Wood-Mizer pan Piotr Staszak. Kiedy dojechałem do firmy zadzwonił jeszcze do mnie. W pierwszej chwili pomyślałem, że być może zapomniałem czegoś zabrać, lecz pan Piotr chciał dodać jeszcze jedno zdanie, o którym zapomniał podczas rozmowy: „Nich Pan koniecznie napisze, że Wood-Mizer robi najlepsze traki na świecie i ja innego bym w życiu nie kupił".

 

Krzysztof Kropidłowski

 

Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo. Z powodu łatwości pozyskiwania, stosunkowo niewielkich wymagań technologicznych podczas obróbki oraz z uwagi na inne zalety drewno stanowi powszechnie wykorzystywaną grupę materiałów konstrukcyjnych w technice; może być stosowane w postaci drewna litego lub w formie przetworzonej w postaci tzw. tworzyw drewnopochodnych[1]. Drewno, w postaci ścieru, stanowi podstawowy składnik papieru. Może być również wykorzystywane jako paliwo do celów przemysłowychtechnicznychgospodarczych. Na świecie występuje od 30 000 do 40 000 gatunków roślin drzewiastych, z których około 4000 ma potencjalne lub rzeczywiste znaczenie użytkowe. W literaturze technicznej i naukowej dość dobrze opisano właściwości techniczne około 1500 gatunków, spośród których mniej więcej 500 jest przedmiotem światowego handlu[2].

Drewno należy do najstarszych materiałów używanych przez człowieka. Pierwotnie stosowane było jako nośnik energii (spalanie) oraz podstawowy materiał budowlany do budowy chałup i domów mieszkalnych, budowli gospodarczych, kościołów, mostów, a także budowli obronnych. Wykorzystywano pnie o zróżnicowanym zakresie obróbki (z czasem przecinane na połówki), deski, a nawet plecionki z cienkich gałęzi. Przez tysiąclecia budowano z drewna ścianystropy i dachy, kryte dranicami lub gontem. Drewna używano do wykonywania mebli, sprzętów domowych, naczyń (z czasem w konstrukcji klepkowej) i narzędzi, a także do ogrzewania i oświetlania pomieszczeń (łuczywo). Z drewna budowano środki transportu: łodzie (pierwotnie dłubane w jednym pniu) i okręty, wozy i sanie. Przez dwa stulecia było podstawowym materiałem do wykonywania obudowy górniczej w kopalniach.

Obecnie drewno stosowane jest jako materiał konstrukcyjny oraz wykończeniowy. Swoją popularność zawdzięcza swej lekkości i wystarczającymi do wielu zastosowań własnościami wytrzymałościowymi. Stosuje się je jako materiał na podłogi, boazerie, do wykonania więźb dachowych budynków, altanwiat, ogrodzeń i pergoli, mebli i zabawek. W wielu krajach, m.in. w Ameryce Północnej (USA i Kanada), drewno jest w dalszym ciągu ważnym materiałem budowlanym i używa się go do budowy większości niskich zabudowań mieszkalnych. Drewno małowartościowe, odpady powstałe przy produkcji różnych sortymentów drewna są wykorzystywane do produkcji płyt pilśniowychwiórowychOSBsklejki[3], itd., które także są materiałem do wykonywania wielu przedmiotów codziennego użytku. Inne odpady drewniane (obrzynki, wióry, trociny itp.) są surowcem energetycznym.

 

Polsce, w grodzie Biskupin wszystkie domy, urządzenia obronne i wiele przedmiotów wyposażenia i codziennego użytku były wykonane z drewna.

 W drewnie rozróżniamy trzy zasadnicze przekroje:

  • poprzeczny, utworzony przez przecięcie pnia prostopadle do jego osi podłużnej;
  • podłużny promieniowy, utworzony przez przecięcie pnia wzdłuż jego osi podłużnej, przez rdzeń;
  • podłużny styczny, utworzony przez przecięcie pnia wzdłuż jego osi podłużnej i przechodzący poza rdzeniem, czyli po stycznej do któregokolwiek pierścienia przyrostu rocznego.

Wady i zalety drewna

Drewno jest materiałem niejednorodnym pod względem budowy. Posiada liczne wady, anomalie, uszkodzenia lub inne wrodzone i nabyte cechy, które obniżają jego wartość techniczną i ograniczają zakres użyteczności, ale jednocześnie mogą podnosić jego walory ozdobne. Z punktu widzenia przerobu surowca drzewnego, drewno powinno mieć kształt walca, równomierną słoistość, przebieg włókien równoległy do podłużnej osi, oraz nie powinno mieć sęków (gałęzi).

Polska norma (PN-79/D-01011, "wady drewna") wyróżnia następujące grupy wad:

W porównaniu do wielu innych materiałów drewno cechuje szereg wad związanych z jego biologicznym pochodzeniem. Materiały i produkty drzewne bez odpowiedniego zabezpieczenia łatwo ulegają degradacji pod wpływem wodyowadówgrzybów i małży będących pasożytami drewna. Zmienne warunki wilgotności prowadzą często do paczenia się i pękania drewna. Owady i grzyby obniżają mechaniczną wytrzymałość drewna.

Wady drewna zawsze powodują obniżenie jego wartości i mogą spowodować jego dyskwalifikację jako materiału. Zależą od różnych czynników:

Przykłady grzybów rozwijających się na drewnie:

Do ochrony drewna, zwłaszcza w budownictwie, należą takie praktyki jak:

  • nieużywanie drewna pochodzącego z rozbiórki starych domów,
  • niemalowanie drewna farbami olejnymi przed jego wysuszeniem,
  • wietrzenie pomieszczeń, w których drewno jest zastosowane,
  • wykonanie poprawnej izolacji przeciwwilgociowej,
  • wykonanie impregnacji preparatami grzybo- i pleśniobójczymi,
  • wykonanie zabezpieczenia przeciwogniowego.

Zalety drewna jako surowca:

  • łatwe w obróbce (gatunki miękkie),
  • izoluje termicznie i elektrycznie,
  • materiał ekologiczny,
  • odporne na działanie wielu czynników chemicznych.

Skład chemiczny

Podstawowymi pierwiastkami wchodzącymi w skład drewna są: węgiel (49,5%), tlen (43,8%), wodór (6,0%), azot (0,2%) i inne. Główne związki tworzące drewno to: celuloza (ok. 45%), hemicelulozy (ok. 30%) i lignina (ok. 20%). Ponadto w drewnie występują też: cukierbiałkoskrobiagarbnikiolejki eteryczneguma oraz substancje mineralne, które po spaleniu dają popiółSkład chemiczny popiołu zależy od rodzaju drzewa, klimatu, gleby itp.

Właściwości fizyczne

  • Barwa – u drewna krajowego nie odznacza się tak dużą intensywnością, jak u niektórych gatunków egzotycznych (mahońpalisander). Drewno z drzew krajowych ma barwę od jasnożółtej do brązowej.
  • Rysunek drewna – różni się w zależności od przekroju, barwy drewna, wielkości przyrostów, sęków itp.
  • Połysk – związany jest z twardością drewna i gładkością powierzchni. Połysk najbardziej jest widoczny w przekroju promieniowym.
  • Gęstość pozorna drewna – zależy od jego wilgotności, rodzaju drzewa z którego jest otrzymane. Przy wilgotności 15% waha się przykładowo od 470–480 kg/ dla świerka, do 810–830 kg/m³ dla grabu (wartości przykładowe dla innych gatunków: sosna 540–550 kg/m³, dąb 720–740 kg/m³, buk 720–730 kg/m³, jesion 680–700 kg/m³).
  • Higroskopijność – to skłonność materiału do wchłaniania wilgoci z powietrza. Drewno zawsze wchłania wilgoć lub oddaje ją do pomieszczenia tak długo, aż osiągnie stan równowagi pomiędzy własną wilgotnością a wilgotnością otoczenia. Drewno stosowane w miejscach o dużej wilgotności powinno być zabezpieczone przed jej wchłanianiem.
  • Przewodność cieplna – drewno źle przewodzi ciepło, zatem jest dobrym izolatorem. Współczynniki przewodności cieplnej zależą od rodzaju drzewa i stopnia wilgotności drewna.
  • Wilgotność – zależy od warunków w jakich drewno się znajduje i ma znaczny wpływ na pozostałe właściwości drewna. Bezpośrednio po ścięciu wilgotność drewna wynosi ponad 35%, ale może być znacznie większa. Drewno w stanie określanym jako powietrzno-suche (wyschnięte na wolnym powietrzu) ma wilgotność około 15–20%, przechowywane w suchych pomieszczeniach – ma wilgotność 8–13%. Duża wilgotność drewna bywa powodem paczenia się wyrobów, stwarza warunki sprzyjające rozwojowi grzybów. Gdyby drewno zostało wysuszone do wilgotności 0% stałoby się materiałem łatwo pękającym i kruchym. Praktycznie nie można byłoby wykonać z takiego drewna żadnej konstrukcji czy przedmiotów użytkowych.
  • Skurcz i pęcznienie – drewno wilgotne podczas suszenia zawsze kurczy się, podczas nasiąkania wodą pęcznieje. Podczas skurczu drewno pęka i paczy się. Dlatego konstrukcje drewniane (więźby, ramy okienne, listwy boazeryjne itp.) powinny być przygotowywane z drewna już wysuszonego, do takiej wilgotności, w jakiej będzie ono użytkowane. Najczęściej używa się do wykonania elementów konstrukcyjnych drewna w stanie powietrzno-suchym.
  • Zapach – każdy gatunek drewna ma swój specyficzny zapach. Pochodzi on od znajdujących się w drewnie żywic, olejków eterycznych, garbników itp. Z biegiem lat drewno traci zapach.

Właściwości mechaniczne

Drewno jest materiałem anizotropowymortotropowym, jego wytrzymałość na ściskanie, rozciąganie, zginanie zależy od kierunku działania sił w stosunku do włókien. Drewno znacznie łatwiej przenosi siły (ma większą wytrzymałość) działające wzdłuż włókien – wraz ze wzrostem kąta odchylenia tych sił od kierunku włókien wytrzymałość drewna zmniejsza się. W zależności od osiąganej minimalnej wartości wytrzymałości mechanicznej drewno dzieli się na klasy. Przykładowe wartości wytrzymałości drewna na ściskanie w zależności od klasy:

  • ściskanie wzdłuż włókien – 16 MPa – 88 MPa (gatunki liściaste) i 23 – 34 MPa (gatunki iglaste);
  • ściskanie w poprzek włókien od 4,3 – 6,3 MPa (gatunki liściaste) i 8,0 – 13,5 MPa (gatunki iglaste).
Twardość

Mierzona jest oporem stawianym przez drewno podczas wciskania stalowej kulki o ściśle określonej wielkości. Twardość zależy od gatunku drzewa, z którego drewno pochodzi. Do gatunków twardych należą między innymi: modrzew, robinia akacjowa czyli grochodrzew (nazywany błędnie akacją), buk, dąb, grab, jesion, jawor, wiąz. Do najbardziej miękkich: lipaolchaosika, topola. Drewno miękkie jest znacznie łatwiejsze w obróbce, stąd często jest używane przez rzeźbiarzy (np. ołtarz w kościele Mariackim w Krakowiejest wyrzeźbiony z lipy).

Przykładowa twardość mierzona metodą Janki (przy pomocy kulki metalowej o przekroju 1 cm²) przy 15% wilgotności surowca, dla niektórych gatunków drewna wynosi, od najmiększych do najtwardszych:

Ścieralność

Drewna twarde są najczęściej najodporniejsze na ścieranie. Ta cecha ma duże znaczenie przy wyborze drewna jako materiału do wykonania np. podłóg.

 

Gatunki drewna używane w budownictwie

 
Drewno sosnowe
 
Drewno świerkowe
 
Drewno brzozowe
 
Drewno bukowe
 
Drewno jesionowe

W budownictwie najczęściej używane są następujące gatunki drewna:

  • gatunki iglaste (pozyskane z drzew iglastych) – stosowane są do wykonywania konstrukcji dachowych, stolarki budowlanej (okna, drzwi, schody itp.), desek podłogowych, sklejki itp.:
    • Jodła (Abies alba) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew stuletnich. Drewno jest miękkie, o średniej wytrzymałości, giętkie i łupliwe. Ma sporo sęków, które wypadają z tarcicy.
    • Modrzew (Larix europaea) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew w wieku 100–120 lat. W Polsce rzadko stosowane, jest najlepszym (z punktu widzenia techniki) i najtrwalszym gatunkiem drewna.
    • Sosna (Pinus silvestris) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew w wieku 80–120 lat. Drewno jest miękkie, łatwe w obróbce, sprężyste, o dobrej wytrzymałości mechanicznej.
    • Świerk (Picea abies) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew w wieku 80–120 lat. Drewno jest miękkie, o średniej wytrzymałości, sprężyste, trudne w obróbce (łatwo pęka, ma sporo sęków). Ze świerków rosnących w górach otrzymuje się lepsze drewno, niż z rosnących na nizinach.
  • gatunki liściaste (pozyskane z drzew liściastych) – najczęściej stosowane są do robót stolarskich, wykonywania podłóg i posadzek:
    • Brzoza (Betula pendula i Betula pubescens) – drewno o dobrych właściwościach mechanicznych i małej odporności na grzyby.
    • Buk (Fagus silvatica) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew w wieku około 110 lat. Drewno twarde, o dużej wytrzymałości, łatwe w obróbce. Często atakowane przez owady.
    • Dąb (Quercus robur lub Quercus petrea) – najlepsze właściwości ma drewno pozyskiwane z drzew w wieku około 180 lat. Drewno jest twarde, ciężkie, o dobrych parametrach wytrzymałościowych, odporne na ścieranie. Bardzo dobre do wyrobu parkietów lub masywnych mebli (np. kredensów). Często atakowane przez owady. W wodzie z czasem czernieje, w wyniku reakcji chemicznych pomiędzy kwasem garbnikowym znajdującym się w drewnie a solami żelaza występującymi w wodzie (niemniej jednak w wodzie jest trwalsze niż większość innych krajowych gatunków). Drewno łatwo pęka i paczy się.
    • Grab (Carpinus betulus) – drewno o dobrych właściwościach mechanicznych, trudnościeralne, ciężkie, bardzo twarde.
    • Jesion (Fraxinus excelsior) – drewno ciężkie, wytrzymałe i elastyczne. Po ścięciu łatwo je wygiąć. Zastosowane w warunkach suchych jest trwałe, w wilgotnych łatwo ulega zniszczeniu.
    • Olsza czarna (Alnus glutinosa) – drewno miękkie, łatwe w obróbce. Często atakowane przez owady. Mało odporne na zmienne warunki atmosferyczne. Przy stałym przebywaniu pod wodą trwałe, dzięki dużej zawartości garbników.
    • Topola (Populus, ok. 30 gatunków) – jedyne drewno liściaste stosowane do wykonywania konstrukcji budowlanych, zwłaszcza na terenach bezleśnych. W Polsce raczej jako drzewo ozdobne, opałowe, stosowane też w celu osuszania terenu.
    • Wiąz pospolity i brzost (Ulmus campestisUlmus montana) – drewno twarde, wytrzymałe, sprężyste. Parzone łatwo daje się wyginać. Trwałe na powietrzu i pod wodą.

Sortymenty drewna

Podziałem surowca drzewnego na poszczególne sortymenty drewna okrągłego zajmuje się sortymentacja. Zasadniczy podział i terminologia zawarte są w Polskich Normach:

  • PN-92/D-02002: Surowiec drzewny. Podział, terminologia i symbole.
  • PN-92/D-95000: Surowiec drzewny. Pomiar, obliczanie miąższości i cechowanie.

Literatura

  • Wacław Żenczykowski: Budownictwo ogólne. Wyd. 8. T. 1: Materiały i wyroby budowlane. Warszawa: Arkady, 1976.
  • Wacław Parczewski: Materiały Budowlane. Warszawa: PWN, 1975.
  • Kazimierz Łapiński: Poradnik Modelarza Lotniczego. WKiŁ, 1984.

Przypisy

  1. Skocz do góry Maciej SydorDrewno w budowie maszyn, Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, 2011, s. 13, ISBN 978-83-7160-629-8.
  2. Skocz do góry Maciej SydorDrewno w budowie maszyn, Poznań: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, 2011, s. 13-14, ISBN 978-83-7160-629-8.
  3. Skocz do góry Paweł Kozakiewicz, Sławomir Krzosek: Inżynieria materiałów drzewnych. Warszawa: Wydawnictwo SGGW, 2013, s. 136. ISBN 978-83-7583-426-0.
Występowanie drewna w naszych mieszkaniach jest bardzo powszechne od podłóg, poprzez meble, blaty kuchenne, wszelkiego rodzaju akcesoria wykończeniowe, drewniane dodatki; wykorzystywane do aranżacji wnętrz, aż po — coraz modniejsze w ostatnim czasie — zabawki dla dzieci z drewna, będące nietoksycznymi i przyjaznymi dla maluchów.
Jednak przy wyborze drewna do naszych domów powinniśmy wiedzieć, że pomimo wielu zalet, drewno posiada też wady. Jego zdolność do wchłaniania wilgoci jest niewątpliwie jedną z nich, poza tym kurczenie się, czy pękanie drewna też nie należy do zalet. Na szczęście można temu zaradzić stosując odpowiednie techniki konserwacyjne, zapobiegające występowaniu wszelkich wad. Jest to ważne ze względu na to, że zastosowanie odpowiednich impregnatów, olejów, lakierów, wpływa na przedłużenie żywotności drewna na wiele lat.
lite drewno dębowe
Gatunków drewna jest mnóstwo i trzeba odpowiednio je dobrać w zależności od jego przeznaczenia. Gatunki te mogą różnić się:
  • stopniem twardości — a co za tym idzie trwałości drewna 
  • charakterystyką słoi
  • wchłanianiem wilgoci
  • odpornością na promieniowanie słoneczne
  • zabarwieniem.
Istnieją trzy podstawowe gatunki drewna: liściasteiglaste oraz egzotyczne.

Co do gatunków liściastych, to niewątpliwym królem tego gatunku jest dąb, drewno dębowe bowiem jest bardzo twarde oraz odporne na ścieranie, jest to zatem idealny materiał na podłogi, jedyną wadą może być cena, jednak trwałość drewna dębowego jest tak ogromną i realną zaletą, że ostatecznie przekonuje wielu nabywców. Wykonywane są również dębowe meble i kuchenne blaty.
lite drewno dębowe

Innym z tego gatunku drewnem jest akacja — trudna w obróbce ze względu na to, że jest twarda. Stosowana jest w łazienkach, przy produkcji instrumentów muzycznych, a nawet broni. Niewątpliwym atutem jest to, że drewno akacji ma piękny zapach.
  • Buk — to drewno także twarde, jednak podatne na kurczenie się, a jego odporność na wilgoć jest bardzo niewielka. Nadaje się do wytwarzania giętych mebli.
  • Jawor — to drewno bardzo wytrzymałe nadające się na podłogi oraz na drobiazgi gospodarstwa domowego.
  • Jesion — drewno bardzo twarde; jest najtwardszym polskim drewnem, niektórych może zaskoczyć fakt, że drewno jesionowe jest mniej podatne na ścieranie od dębu, dlatego drewno z jesionu doskonale nadaje się na podłogi, ale także na meble, czy boazerie.
  • Olcha — drewno średniej twardości, odporne na wilgoć, przez co nadaje się do stosowania w łazienkach.
Gatunki iglaste — drewno z tej grupy jest najczęściej dosyć miękkie. 
Z gatunków iglastych to:
  • Sosna — bardzo żywiczne drewno, miękkie, ciemniejące pod wpływem promieniowania słonecznego, stosowana w budownictwie, meblarstwie, w przemyśle papierniczym.
  • Świerk — drewno miękkie, stosowane w budownictwie, cenione w przemyśle papierniczym.
  • Jodła — jest najmniej żywicznym drewnem spośród drzew iglastych, jednak drewno jodły podatne jest na pękania i ma tendencję do zniekształcania się, stosowana w przemyśle papierniczym, do produkcji zapałek, pudeł rezonansowych instrumentów muzycznych.
stół z drewna bukowego
Gatunki egzotyczne — doussie, cumaru, merbau, tek, iroko, ipe, wenge, bangkirai, denya — niezwykle cenione, ze względu na trwałość, twardość i wysoką odporność na zarysowania. Drewno takie potrafi być tak twarde, że trudno w nie wbić gwóźdź i nie jest to bynajmniej fikcja literacka. Ze względu na swoje walory drewno egzotyczne doskonale nadaje się na podłogi, parapety oraz z uwagi na dużą zawartość olejków eterycznych, nadaje się do stosowania w łazienkach. Drewno egzotyczne stosowane jest także na zewnątrz przy tworzeniu na przykład tarasów, elewacji zewnętrznej, a nawet basenów. Niektóre gatunki drewna egzotycznego, jak na przykład bangkirai, są tak odporne na zewnętrzne warunki atmosferyczne, że nie straszne im słońce, deszcz, a nawet śnieg! Dzięki wysokiej gęstości i twardości, wytrzymałość drewna egzotycznego bez impregnacji jest kilkakrotnie wyższa od impregnowanego drewna innych gatunków. Drewno egzotyczne posiada także niezwykłą paletę kolorystyczną — od czerni aż po biel — oraz niepowtarzalne i oryginalne układy słoi. To wszystko sprawia, że drewno egzotyczne posiada na całym świecie wielu zwolenników.

Niezależnie od tego, czy jest to podłoga, blat, czy drewniany stolik; drewno świetnie komponuje się z każdym innym materiałem — może to być szkło, kamień naturalny, plastik, czy metal. Z wykorzystaniem drewna utworzymy wnętrza w różnym stylu, może to być styl rustykalny, retro, klasyczny, czy nowoczesny.

Decydując się na zastosowanie drewna w naszych domach musimy znać najpierw jego przeznaczenie, gdyż nie wszystkie gatunki drewna nadają do wszystkiego. Należy przy tym pamiętać o odpowiedniej jego pielęgnacji i odpowiednim doborze preparatów ochronnych. Wybór farb, lakierów również zależeć będzie od gatunku drewna, gdyż inny lakier trzeba zastosować do gatunku drewna liściastego, inny do gatunku drewna iglastego, a jeszcze inny do gatunku drewna egzotycznego. Wynika to z różnicy w budowie poszczególnych gatunków, jego twardości, nasyceniem olejków eterycznych, żywicy itp.
Odpowiedni wybór gatunku drewna z uwzględnieniem jego miejsca przeznaczenia oraz prawidłowy dobór preparatów ochronnych, to klucz do sukcesu cieszenia się naturalnym pięknem drewna nawet przez kilkadziesiąt lat.

Drewno

Drewno jest produktem, który otrzymujemy ze ściętych drzew. Najczęściej jest ono formowane poprzez obróbkę mechaniczną w różnego rodzaju sortymenty wykorzystywane w bardzo wielu dziedzinach, przede wszystkim w 6882przemyśle. Podstawowym źródłem drewna są lasy, które w geograficznej i klimatycznej strefie położenia Polski są najbardziej naturalną formą przyrody. Stanowią niezbędny czynnik równowagi ekologicznej, ciągłości życia oraz różnorodności krajobrazu. Jednym z głównych poza produkcyjnych zadań, jakie pełnią lasy jest neutralizacja zanieczyszczeń, przez co przeciwdziałają degradacji środowiska (Raport o stanie lasów 2003).
Jest to ekologiczny surowiec odnawialny, a jego pozyskanie nie jest szkodliwe dla środowiska naturalnego, pod warunkiem, iż odbywa się ono w sposób planowy. Niestety w wielu biednych, niejednokrotnie zacofanych cywilizacyjnie regionach świata wyrąb drzew ma charakter rabunkowy. Niszczone są bezpowrotnie tropikalne puszcze. Stąd też tak ważną rolę odgrywa budowanie w społeczeństwach świadomości ekologicznej między innymi poprzez zachęcanie do świadomego korzystania z drewna pochodzącego z dobrze zarządzanych lasów, np. posiadających certyfikat FSC. Człowiek od zarania dziejów wykorzystuje drewno dla swoich potrzeb korzystając z jego specyficznych właściwości. W optymalnych warunkach zapewniających niską wilgotność (bez narażenia na zamaczanie) lub bez dostępu powietrza (pod wodą) drewno ma bardzo dużą trwałość sięgającą tysięcy lat. Np. w uważanej za najstarszą osadę ludzką z okresu neolitu – Catal Huyuk na terenie obecnej Turcji i datowanej na około 7 tysięcy lat p.n.e. odkryto kolumny z drewna cedrowego, które podtrzymywały stropy domów. Wiele wyrobów z drewna odkryli archeolodzy podczas wykopalisk prowadzonych w Egipcie, np.: sarkofagi, skrzynie, meble narzędzia itp. W Polsce do najstarszych budowli drewnianych należy gród w Biskupinie zbudowany ponad 500 lat przed naszą erą.
Dzięki swoim cennym właściwościom drewno znalazło bardzo wiele zastosowań. Posiada np. ogromną wytrzymałość odniesioną do gęstości, tzw. współczynnik jakości wytrzymałościowej, który obrazuje nam, jakiej długości próbka o przekroju 1 cm2 wytrzyma obciążenie od własnego ciężaru. Dla sosny przy rozciąganiu jest to aż 20 km, podczas gdy dla ulepszonej stali chromowej współczynnik ten wynosi 16,5 km (Kokociński W. 2002). Szacuje się, że drewno znalazło około 30 tys. zastosowań. Wykorzystuje się je w budownictwie mieszkaniowym, przemysłowym, drogowym, morskim, meblarstwie, do produkcji opakowań, architektury ogrodowej, zabawek itp. Bardzo dużo drewna jest zużywane w przemyśle celulozowo-papierniczym. Niebagatelną rolę odgrywa również jako surowiec energetyczny. Zastosowanie drewna wzrosło dzięki wprowadzeniu impregnacji pozwalającej zwiększyć trwałość, ognioodporność, poprawić estetyczny wygląd. Również dynamiczny rozwój produkcji tworzyw drzewnych znacznie poszerzył możliwy zakres wykorzystania drewna. Warto tu wymienić płyty OSB czy wielkowymiarowe elementy konstrukcyjne z drewna klejonego. Należy podkreślić bardzo ważną cechę drewna, jaką jest jego stosunkowo prosta utylizacja, można je z łatwością spalać bez emisji szkodliwych dla atmosfery zanieczyszczeń, np. związków siarki. Pozostawione na wolnym powietrzu drewno szybko ulega rozkładowi przez grzyby i powracając do gleby poprawia jej strukturę. Podsumowując można stwierdzić, że drewno jest dla człowieka niezwykle cennym surowcem naturalnym. Z tego powodu powinno być wykorzystywane bardzo racjonalnie i efektywnie w całym zakresie procesu produkcyjnego – od jego pozyskania w lesie do stadium wyrobu gotowego, a następnie przez okres jego eksploatacji na utylizacji kończąc („od kołyski aż po grób”).

Dodatkowe informacje